من و آقای همسر

هفت ماهگی پسرم و دوسالگی وبلاگم

khaterate-leila — Wed, 08 Apr 2009 09:19:52 GMT

تا امروز نمیدونستم که تولد دو سالگی وبلاگم با هفتمین ماهگرد تولد پسرکم یک روزه.امروز نوزدهم فروردین هشتادو هشت شروع سومین سالیه که من در جمع وبلاگ نویسان هستم.

خدا میدونه که چقدر اتفاق توی این دوسال برام افتاده که بعضی هاشو نوشتم و بعضی رو نتونتم بنویسم و فقط تو ذهنم مونده هر چند که قرار بوده اینجا محلی باش برای نوشتن خاطراتم و روزانه هایم.

توی این مدت تواین دنیا دوستان زیادی پیدا کردم که با بعضی شون زندگی کردم و از یه دوست مجازی خیلی به من نزدیکترند و دلسوزتر،همشه از اینکه نوشتم خوشحالم و هیچ وقت نشده که از وبلاگ نویسی پشیمون باشم.

دوستان عزیزم !از اینکه دو ساله با من همراهید ممنونم.

اگر فرصت داشتم که دوباره کودکم را بزرگ کنم :

khaterate-leila — Wed, 18 Mar 2009 08:29:15 GMT

اگر فرصت داشتم که دوباره کودکم را بزرگ کنم :

به جای آنکه انگشت اشاره ام را به سمت او بگیرم،در کنارش انگشتهایم را در رنگ فرو میبردم ونقاشی میکردم.

اگر فرصت داشتم که دوباره کودکم را بزرگ کنم :

به جای غلط گیری به فکر ایجاد ارتباط بیشتر می بودم،بیشتر از آنکه به ساعتم نگاه کنم به او نگاه میکردم،سعی میکردم درباره اش کمتر بدانم ولی بیشتر به او توجه کنم ،به جای اصول راه رفتن ،اصول پرواز کردن و دویدن را با او تمرین میکردم،از جدی بازی کردن دست برمیداشتم و بازی را جدی میگرفتم،در مزارع بیشتری میدویدم و به ستارگان بیشتری خیره میشدم،بیشتر در آغوشش میگرفتم و کمتر او را به زور میکشیدم،کمتر سخت میگرفتم و بیشتر تاییدش میکردم،اول احترام به خود را در او میساختم و بعد خانه و کاشانه اش راو بیشتر از آنچه عشق به قدرت را یادش بدهم،قدرت عشق را یادش میدادم.

خوشحالم که هنوز فرصت دارم تا کودکم را بزرگ کنم .خدایا از تو در این راه کمک میخواهم.

تولد دوباره

khaterate-leila — Mon, 03 Nov 2008 12:34:49 GMT

بارون قشنگ امروز منو به چند سال قبل برد. شمال –دو لیوان شیر نسکافه-یه کیک کوچیک دو نفره.

هر چند فراموش نکرده بودم قبل از مادر بودن من یک همسرم، اما تماشای بارون پاییزی کلی حال و هوامو عوض کرد.دوست داشتم پسرم رو بغل کنم و با هم بریم زیر بارون راه بریم.دوست داشتم پسرم هم با تمام وجودش حس منو درک کنه ،حیف که هوا سرده.

همسر عزیزم !خوشحالم که مطمئن شدم مثل روزهای اول زندگی مشترکمون همونطور عاشقتم وخوشحالترم که احساس تو هم همینه.

چقدر زیباست که امسال با ثمره عشقمون،پاره وجودمون روزهای بارونی پاییز رو جشن میگیریم.

خوش آمدی

khaterate-leila — Mon, 29 Sep 2008 09:00:25 GMT

پسرک نازنینم کمی زودتر از موعد در تاریخ ۱۹ شهریور ۸۷ در بیمارستان عرفان به دنیا آمد و به انتظارهای ما پایان داد.

خوش آمدی عزیزم

سی سالگی

khaterate-leila — Mon, 18 Aug 2008 08:52:18 GMT

همیشه تصورم از تولد سی سالگی ام یه چیزدیگه بود،شروع دهه چهارم از زندگیم با تغییر بزرگی همراهه،روزهایی رو میگذرونم که خیلی ها آرزوشو دارن هرچند ذهنم اونقدر درگیره که آرامشم رو بهم ریخته و مطمئنم گذشت زمان مشکلم رو حل میکنه اما شاید همین جریانات باعث شده علی رقم تمام تلاشهای همسرم اون حس قشنگ رو که همیشه به دنبالش بودم با شروع سی سالگی ام درک نکنم.

دیشب همسرم یه کیک کوچولوی خوشمزه خرید و من شمع سی سالگی رو فوت کردم ویه جشن چهار نفره با حضور پدرم داشتیم.هدیه ام هم مبلغ قابل توجهی وجه نقد بود که قراره در اولین فرصت به گردنبند تبدیل بشه.

کودکم ! امروز من سی ساله شدم و تو وارد هفته سی وسوم از زندگی جنینی ات شدی.خوب رشد کن و سالم بمان .

عشق

khaterate-leila — Sat, 02 Aug 2008 07:05:18 GMT

حافظه برای عقیقه کردن عشق نیست

برای زنده نگهداشتن عشق است

اگر پرنده را به قفس بیاندازی مثل این است که پرنده را قاب گرفته باشی و پرنده قاب گرفته،فقط تصور باطلی از پرنده است.

عشق،در قاب یادها،پرنده ای است در قفس.

منت آب و دانه بر سر او مگذار و امنیت ورفاه را به رخ او مکش.

-عشق-

طالب حضور است و پرواز

نه امنیت و قاب.

۸.۱۷ جمعه شب،اول خرداد ماه ۷۷

تمرکز

khaterate-leila — Mon, 21 Jul 2008 09:19:18 GMT

تمام افکارتان را بر روی کاری که دارید متمرکز کنید

نور خورشید تا بر یک نقطه متمرکز نشود نمیسوزاند

خوبان

khaterate-leila — Thu, 03 Jul 2008 08:28:18 GMT

ما همیشه صداهای بلند را میشنویم

پر رنگها را میبینیم

سختها را میخواهیم

غافل از اینکه

خوبان آسان می آیند

بی رنگ می مانند

وبی صدا میروند.

کودکم

khaterate-leila — Wed, 11 Jun 2008 13:14:18 GMT

امروز صبح توی آرشیو وبلاگ بازکن،منم متعلق به دوست عزیزم آزیتا مطلبی خوندم که ذهنم رو حسابی مشغول کرد.راجع به این موضوع قبلا فکر کرده بودم اما امروز احساس کردم باید راجع بهش بیشتر بیاندیشم و بنویسم تا بماند.سوال اینه:

اگر روزی کودکتان از شما بپرسد چرا من را به دنیا آوردی؟ در پاسخ به او چه خواهید گفت؟

فکر میکنم تاثیر حرف عم قزی یا خال قزی نبود،ترس از انقراض نسل نبود،از دستمون در نرفت،جوگیر نشدیم و....هرچند در کشوری زندگی میکنیم که تا زمانیکه مجردی بهت میگن ازدواج کن همین که ازدواج کردی میگن بچه بیار و...اما ما از اون دسته آدمها نبودیم که به حرف کسی بچه دار شیم،تازه توی این جریان رکورددار هم بودیم.بعداز 5 سال از ازدواجمون بدون احتساب دو سال دوران عقد تصمیم گرفتیم یه فرشته رو به این دنیا بیاریم.

زندگی مشترک 5 ساله ما اونقدر عاشقونه و قشنگ بود که کمبودی احساس نکردیم که احتیاج به تغییر تو زندگیمون داشته باشیم یا بخواهیم زندگیمون رو تکمیل کنیم،پیشرفتمون در زمینه کاری و مالی خیلی زودتر از اینها به ما این اجازه رو میداد که بچه دار بشیم (به قول بعضی ها)،احساس میکنم باید ذهنمون آماده پذیرش یه موجود جدید میشد. حضور کودک در زندگیمون مسئولیتی با خودش به همراه داشت که باید آماده می بودیم وبعد اون موجود معصوم رو واردش میکردیم.

کودکم! ما تصمیم گرفتیم تو رو بدون پرسیدن نظرت به این دنیا بیاریم تا مثل ما زندگی رو سخت و سهل تجربه کنی ،مثل ما عاشق بشی و از زندگیت لذت ببری،در کنار تکمیل کردن زندگی خودمون امکان ساختن یه زندگی رو بهت بدیم،دوست داشتیم از تمام تجربیات خودمون برات بگیم و تو خودت راهتو انتخاب کنی،دلمون میخواست با یگانه خالق بشریت در خلق تو شریک باشیم تا مادر و پدر بودن رو تجربه کنیم ونگرانی ها و اضطراب مادر و پدرمون رو در مورد آینده خودمون بیشتر درک کنیم تا این فرصت رو به تو بدیم که پدر یا مادر باشی و از این تجربه شیرین بهره مند بشی.عاشق این بودیم که هیجان عاشق شدن دوباره رو تجربه کنیم ،دوستت بداریم و دوستمان بداری.خودخواه نبودیم که تو روفقط به خاطر خودمون و احساساتمون به این دنیا بیاریم،هدفمون این بود که تو هم با کمک وهمراهی ما رشد و پیشرفت کنی وطعم شیرین بودن و زندگی کردن رو حس کنی عزیزم.

نمیدونم در این راه موفق خواهیم بود یا نه اما مطمئنم تمام تلاش خودمون رو برای به بار نشستنت انجام خواهیم داد.

یادآوری

khaterate-leila — Thu, 15 May 2008 14:01:18 GMT

*دریک تربیت میانه رو،میتوانید محدودیت منطقی برای کودک خود تعیین کنید وانتظارات خود را بصورت واقع گرایانه مطرح کنید.

*تربیت بر آموزش رسمی و روابط اجتماعی کودک تاثیر میگذارد.

*تربیت،از پدرومادر،محیط وفرهنگ سرچشمه میگیرد.

*تربیت از لحظه تولد آغاز میشود.

*کودکان به یک چهارچوب منظم نیاز دارند.

*پدرومادر قدرت انجام همه کارها راندارندوفقط همان چیزی را انجام میدهند که از دستشان بر می آید.

*کودکان به عشق بدون شرط پدرومادر نیاز دارند.

*بزرگترین خوشحالی کودکان،شنیدن تعریف و تمجید ودریافت پاداش برای تلاش آنهاست.

برگرفته از کتاب کودک هوشیار بپروریم(انتشارات بافرزندان)

*در اولین فرصت لیست کتابهایی رو که از نمایشگاه خریدم و تا حالا مطالعه کردم اینجا میزارم.