تا امروز نمیدونستم که تولد دو سالگی وبلاگم با هفتمین ماهگرد تولد پسرکم یک روزه.امروز نوزدهم فروردین هشتادو هشت شروع سومین سالیه که من در جمع وبلاگ نویسان هستم.

خدا میدونه که چقدر اتفاق توی این دوسال برام افتاده که بعضی هاشو نوشتم و بعضی رو نتونتم بنویسم و فقط تو ذهنم مونده هر چند که قرار بوده اینجا محلی باش برای نوشتن خاطراتم و روزانه هایم.

توی این مدت تواین دنیا دوستان زیادی پیدا کردم که با بعضی شون زندگی کردم و از یه دوست مجازی خیلی به من نزدیکترند و دلسوزتر،همشه از اینکه نوشتم خوشحالم و هیچ وقت نشده که از وبلاگ نویسی پشیمون باشم.

دوستان عزیزم !از اینکه دو ساله با من همراهید ممنونم.