روزهای آخر اسفنده ،من معمولا هر سال شور خاصی واسه عید و نوروز ندارم ولی سال آینده برام خیلی متفاوته یه حس جدید دارم برای شروع سال نو .

سالی که داره تموم میشه پر از تغییرو آزمون بود برام .

خوشبختانه درآزمایش الهی که برامون مقدر کرده بود سربلند شدیم و زندگی مشترکمون روز به روز شیرینتر شد .

با پشتیبانی و همراهی همسر عزیزم بالاخره بعد از چند سال با تلاش زیاد خودم و لطف خدا موفق شدم توی آزمون اخذ پروانه اشتغال به کار مهندسی قبول بشم.

زیباترین باران رحمت الهی در روزهای برفی و سرد زمستان امسال بر زندگی ما بارید و ما لایق شدیم که مادر و پدر باشیم.به لطف خداوند داریم نه ماه انتظار شیرین رو تجربه می کنیم .خودمو نمیدونم ولی همسرم واقعا پدر لایق و نمونه ایست،توی همین مدت کوتاه ثابت کرده که دوشادوش من آماده چشیدن طعم شیرین پدر بودنه،اونقدر به من محبت میکنه که گاهی احساس میکنم در برابرش هیچم .ممنونم تکیه گاه امن زندگیم ،همسر عزیزم.

دیروز و امروز هم تصمیم بزرگی توی زندگیمون گرفتیم.شاید نتیجه اش ده سال بعد یا بیشتر به بار بشینه اما این بار هم اگه حمایت همسرم نبود واقعا نمیتونستم اینقدر محکم و استوار وقاطعانه تصمیم بگیرم و اقدام کنم .همسر عزیزم تو در نهایت سخاوت و بزرگیت با  این تصمیم، که مطمئنم خودت هم خیلی راضی به انجامش نبودی به خاطر من و خوشحالی من موافقت کردی و همه کارها رو به من سپردی.نمیدونم چه جوری ازت تشکر کنم مهربونم . 

تعطیلات عید رو همسرم ۱۶ روز تعطیله وفرصت خوبیه که با هم باشیم و برای آینده مون و برای فرزندمون فکرکنیم و وقت بزاریم.

با کودک درونم :فرشته کوچکم ! از وقتی که اومدی زندگیمون شیرین تر شده .پدرت برای من سنگ تموم گذاشته،روزهای قشنگی پیش رو داریم. خودت کمک کن سال خوبی رو شروع کنیم .

خدایا دل همه پدر و مادرها رو شاد کن و همه رو به آرزوهاشون برسون .

سال خوبی برای همه دوستای عزیزم آرزو میکنم .

دل تون شاد،لب تون خندون                             سال نو مبارک

به آرشیو وبلاگم که نگاه میکنم میبینم ۲۵ دیماه تصمیم گرفتم که یه تغییر اساسی تو زندگیم و برنامه روزانه ام بدم.در کمتر از یک ماه آنچنان تغییری بوجود میاد که حتی نمیتونم بیام و اینجا بنویسم .

برنامه روزانه ام تغییر میکنه وشرایط زندگیم عوض میشه .وضعیت جدیدی رو تجربه میکنم که هیچ وقت نداشتم وبرام لذت بخش وشیرینه.محبت همسرم به من چندین برابر شده وحتی برنامه های اونم تغییر کرده.

حس عجیبی دارم،نمیدونم که خوشحالم یا نگران و مضطرب.هنوز مطمئن نیستم که لایق باشم.چقدر سر درگمم ،باید مطالعه کنم .اطلاعاتم رو زیاد کنم .هرچند میدونم این نگرانی ها طبیعیه ولی بازهم دلهره دارم .همسرم سنگ تموم گذاشته وحسابی پشتیبانمه و هوامو داره .توی یه دفترچه یادداشت روزانه ام رو مینویسم تا فراموش نکنم.

بیشتر از همیشه شاکر خداوندم .حتما ما لایق بودیم .حتما خیر ما این بوده .حتما خدا خواسته که :

*من مادر شدم * 

وقتی ضربان قلب کودک یک سانتی متری ام رو میشنوم احساس میکنم زیباترین ترانه ها رو گوش میکنم .حس قشنگی به این تمشک کوچکم که داره رشد میکنه و روز به روز بزرگتر میشه دارم .

اینجا خونه مشترک مجازیه من و همسرمه .از کودک درونم که فعلا اسم نداره اینجا چیزی نمینویسم .

انسان برای خوشبختی همیشه در انتظار فرصتی است که

 اشتباهات گذشته اش را جبران کند،ولی هیچ وقت تضمینی

برای بدست آوردن این فرصت وجودندارد،وقتی جبران ناکامی ها

چندین برابر سخت تر از رسیدن به خوشبختی است.

                                                                    "نویسنده معروف کلمبیایی"